Babyblauwe Babybloes

      3 Reacties op Babyblauwe Babybloes

We zijn half februari en eindelijk heb ik één item van mijn lijst kunnen afwerken! Terwijl ben ik ook nog bezig met item 1, de naaihoes (die schreeuwt om afwerking), en omdat de naaihoes nog niet klaar is, is mijn reeds geïnstalleerde naaihoekje (item 7 op de lijst) ook nog niet blogklaar. Ondertussen ben ik ook bezig aan item nr. 9 (het verrassingsprojectje), item nr. 6 (de rok voor mezelf, die zo goed als af is, maar nog niet goed past) en in de naailes begonnen aan item nr.4 (de pyama).

Om maar te zeggen dat ik wel bezig blijf, maar toch dringend eens wat dingen moet afronden.

Om uw geheugen wat op te frissen, dit was puntje 2 op mijn to-do-naailijstje voor 2011:
‘Iets’ maken voor de nieuwe baby van een goede vriendin. Momenteel is zij nog hoogzwanger en zwijgt als het graf over het geslacht van die ongetwijfeld roze wolk van een baby. Bovendien leest zij dit hier wellicht ook, dus wat ik precies maak blijft (net zoals het geslacht) voorlopig nog een goed bewaard geheim!

Ondertussen is die goede vriendin bevallen van een jongen, Aidyn, en kon ik naar de stoffenwinkel snellen om een voorraad babyblauwe stofjes in te slagen. (Ja, ik kan best conservatief zijn in die dingen!)
Inspiratie vond ik hier en omdat ik op het Internet geen goed patroontje vond, heb ik op goed gevoel maar zelf een patroon getekend (wat naar mijn eigen aanvoelen toch redelijk goed gelukt is…). Achteraf gezien had ik de onderkant iets meer moeten afronden, maar ja, het leven is niet perfect, nietwaar?! (De stofjes komen van Julija’s shop. De buitenstof is katoen, de binnenstof een lichte katoenfleece.)
Tijdens het afschuimen van blogs vond ik deze handleiding voor superschattige mini kimono’s! Eenvoudig om te maken en een perfecte toevoeging aan het babycadeautje. Omdat ik nog een stukje roze bloemetjesstof had liggen (en ook omdat ze dat keihard verdient), kreeg de grote zus ook een kimono.
En omdat ik dat al een tijdje had beloofd, een keukenschortje voor de grote zus, zodat zij binnenkort mee fruitpapjes kan maken voor de kleine broer. (Hier ook trots, en op zijn Japans – ah ja, want ze had haar kimono aan! – geshowd door de juffrouw herself.)
 
 
 
En nu ben ik uitverkocht!

Het lijstje van de 10

      1 reactie op Het lijstje van de 10

En hierbij mijn lijstje, ook hier na te lezen:

  1. Een nieuwe hoes maken voor mijn naaimachine. De vorige ziet er namelijk nogal vies uit en is ook gerafeld aan de onderkant. Tijd voor vernieuwing!
  2. ‘Iets’ maken voor de nieuwe baby van een goede vriendin. Momenteel is zij nog hoogzwanger en zwijgt als het graf over het geslacht van die ongetwijfeld roze wolk van een baby. Bovendien leest zij dit hier wellicht ook, dus wat ik precies maak blijft (net zoals het geslacht) voorlopig nog een goed bewaard geheim!
  3. Bovengenoemde baby heeft ook een zusje in de persoon van mijn allerliefste nichtje. Zij krijgt dit jaar een mooi jurkje van haar tante.
  4. Voor mezelf maak ik een pyama. Kort of lang, dat heb ik nog niet beslist!
  5. Omdat het lief er al héél lang over zaagt… ook ineens maar een pyama voor hem.
  6. Aangezien ik in september vermoedelijk aan een tweede module in de naailes begin, hoop ik voor mezelf een rok te kunnen maken. Dus, met of zonder begeleiding, dit jaar maar ik een rok voor mezelf!
  7. Al dat naaigeweld vraagt ook om een gezellig plekje in ons appartementje om dat allemaal te verwezenlijken. In 2011 creëer ik een gezellig naaihoekje, ook weer voor mezelf…
  8. Recent heb ik leren breien en hoewel ik niet echt het engelengeduld heb dat daarvoor nodig is, wil ik dit jaar een sjaal breien.
  9. Om toch nog wat ruimte te laten voor plotse invallen, las ik hier ook één verrassingsprojectje in! U weet nog niet wat het is, ik weet nog niet wat het is. Laat het een ingeving van het moment zijn!
  10. Omdat het er in 2010 niet van is gekomen, wil ik graag dit jaar wat kerstdecoratie maken voor in de kerstboom.

Ziezo, nu weten jullie het…

 

10 in 2011

      Geen reacties op 10 in 2011

Zoals dat gaat aan het begin van een nieuw jaar, worden er al eens goede voornemens genomen. Daar doe ik zelf liever niet aan mee. Ik ben niet iemand die zich daar makkelijk aan zou kunnen houden en bovendien heb ik geen slechte gewoontes waar ik dringend vanaf moet raken. Hoewel het lief liever zou hebben dat ik mijn gebruikte papieren zakdoekjes niet zomaar overal zou laten rondslingeren.
Hij heeft wel een punt. Dat is behoorlijk onhygiënisch. Dus misschien maak ik daar (met enige tegenzin) dan wel mijn goed voornemen van.

Waar ik echter dan weer wél met plezier aan participeer is dit! Een mooi initiatief dat ons, creatieve bloggers (waar ik mezelf zomaar schaamteloos toe durf te rekenen. Wat een lef!), het goede voornemen oplegt om in 2011 lekker creatief te blijven zijn en dat met iedereen te delen. Meerbepaald: maak 10 creatieve dingen in 2011 en breng daar verslag van uit!

Dus doen we dat gewoon zeker!

Wat er allemaal op mijn verlanglijstje voor 2011 staat, moet u zelf maar lezen op deze blog. En breng gerust een bezoekje aan mijn mede-bloggers!



Blog XXL

      Geen reacties op Blog XXL

Ja, ik weet het. Al een maand (!) niets meer geschreven! Niet omdat ik niet wou of omdat er niets te melden was, maar wel andere redenen zoals daar zijn:

  • nog foto’s moeten maken van afgewerkte naaistukjes maar het fototoestel met lege batterij aantreffen.
  • af en toe lui en vaak moe zijn.
  • vaststellen dat het lief mijn laptop heeft aangeslagen om papers te schrijven.
  • geen goede foto’s kunnen trekken wegens de afwezigheid van natuurlijk licht (is er iets hatelijkers dan s’morgens in het donker naar het werk te vertrekken en pas s’avonds in het donker terug thuis te komen?!?Ik dacht het niet…)

Dus besloot ik na een tijdje: laat ik alles wat ik te zeggen heb maar opsparen tot ik een vrij moment heb in mijn weekje vakantie. Dat vrije moment is er al snel gekomen, want mijn vakantie is nog maar net begonnen en zie daar, ik ben al aan het naaien en stikken geslagen!
Laten we dus maar snel beginnen met item nr.1, want er zullen er nog véél volgen en ik wil de aandachtsspanne (die in deze moderne tijden steeds korter wordt, heb ik horen zeggen…) van u, de lezer, niet op de proef stellen.

Item nr. 1: het broodmandje

Het lief en ik hadden eens een broodmandje cadeau gekregen toen wij gingen samenwonen. Een handig ding, want langwerpig en dus geschikt voor het stockeren van het doorsnee lange stokbrood.

Nu merkte ik dat het witte doekje aan de binnenkant van het mandje steeds vuiler en vuiler begon te worden. Stof kruipt, naar ik heb ondervonden, echt overál naartoe! Maar dus. Tot voorheen had ik het broodmandje nooit eerder van nabij geïnspecteerd, maar aangezien ik vandaag van plan was om dat vieze, ooit witte stofje mee in de wasmachine te stoppen, begon ik er wat aan te trekken en te duwen. Eigenlijk had ik verwacht dat het stofje vast zou hangen, en dat het dus, achteraf bekeken, een vrij nutteloos mandje was omdat ik het dus nooit of te nimmer meer schoon zou krijgen.
Méér nog, niet alleen kwam het stofje vrij moeiteloos uit zijn mandje gekropen, het bleek ook zo simplistisch in elkaar gestoken te zijn dat ik meteen dacht:”Hé maar, dat kan ik ook wel maken zenne!”. Dus sloeg ik aan het knippen en stikken, en dit is het mooie (en propere) resultaat:
Item nr. 2: Moeten er nog tassen zijn?
Wat mij moeiteloos bij item nr. 2 brengt, want sinds de vorige blog heb ik weer wat tassen in elkaar gestoken. Deze keer voor de verjaardag van Merel (nogmaals gefeliciteerd hierbij) en de tas die ik in de naailes heb afgewerkt, ondertussen toch ook al wel enkele weken geleden.Tja…
Merel houdt van herfstkleuren, en op de stoffenbeurs had ik (enigzins met dat idee in het hoofd) een oranje bolletjesstof gekocht, waar ik vooraan een zakje op naaide, dat op zijn beurt dan weer eerst geborduurd werd met een herfstige boom.
De tas van in de naailes was ik even beu nadat ze af was. Je zit uren op datzelfde stofje te kijken en hebt er ook wéken werk aan omdat je er maar eens per week een kleine 3 uur aan kan werken. Geloof me, je stofjes raak je zo écht wel beu! Maar na dus een weekje of twee in een donker hoekje van de woonkamer te hebben gelegen haalde ik ze terug boven en was ik best weer trots op het resultaat. Ziehier mijn gevoerde (met binnenvoering dus…) en vrij grote schoudertas die voorlopig dienst doet als naaitas!

 Item nr. 3: Evi’s naaihoekje
Twee weken geleden heb ik een tweedehands bureautje gekocht en al een stukje muur geschilderd om daar een gezellig naaihoekje van te maken. Het is nog niet af, dus jullie mogen nog geen foto’s zien! Mwoehahaha… Wat zegt u daar half snikkend? Wil je toch een foto zien?
Vooruit dan maar, een kleine teaser! Ziehier de opslagplaats van mijn stofjes. De lades van het bureautje heb ik bekleed met rood/witte plakfolie:
De rest van het verhaal volgt dus (hopelijk) spoedig!
Item nr. 4: Leren breien!
Ook alweer enkele weken geleden organiseerde ik bij mij thuis het Eerste Handwerkclubje! Vier meisjes die samenkomen om spaghetti te eten en daarna…te breien! Zo gezellig!
Nogmaals bedankt Joke om zo’n geduldige lerares te zijn. Ik heb je de dagen erna serieus gemist toen ik weer steken liet vallen…
Toch enkele bedenkingen omtrent het breien:
  • Veel hangt af van het soort wol en de grootte van breinaalden die je gebruikt (wat voor een beginneling zoals ikzelf verre van evident was…)
  • Het is geen schande om 5 keer opnieuw te beginnen aan een sjaal en het dan op te geven omdat de wol al helemaal naar de *** is (denk ik…).
  • Breien en kat gaan niet goed samen: Mimi is véél te geïnteresseerd in zowel mijn wol als mijn breinaalden wat dan weer tot frustratie langs mijn kant leidt als Mimi mij aanvalt of er met mijn bol wol vandoor gaat. (Wat overigens voor het naaien ook telt, want mevrouw Mimi komt parmantig óp mijn stof zitten en valt dan alles aan wat ze ziet bewegen, inclusief scharen en naaldjes, wat dan weer ronduit gevaarlijk is!)
  • Als je zit te breien en terwijl tv probeert te kijken, laat je méér steken vallen dan wanneer je je er helemaal op concentreert.
  • De mevrouw van op de ‘Leren breien’-DVD van de Veritas is gewoonweg véél te snel!
  • Misschien heb ik te weinig geduld om te breien…

Mimi doet gevaarlijk! En dan nog haar tong uitsteken ook!

Item nr. 5: Music For Life
Ook dit is achterhaald, want het glazen huis is inmiddels opgedoekt, maar ook ik heb mijn duit in het zakje gedaan met twee prullen om aan je sleutelhanger te hangen (op de Meir), de aankoop van boeken (op het werk) en het opsnoepen van twee zakjes snoep (in de naailes).
En oh ja… Prettig kerstfeest! Maar daar ben ik ook al te laat mee zeker?!

Breuk.

      2 Reacties op Breuk.

Het is uit tussen mij en mijn stiknaald. We hebben definitief met elkaar gebroken. Nu ja, zíj heeft zich vooral met het breken bezig gehouden. Toen ik gisteren de laatste hand legde aan een cadeautje voor een jarige vriendin, besloot mijn stiknaald dat het genoeg geweest was. Ik had haar net één keer teveel door een 4-dubbele laag stof laten gaan, en uit protest (of misschien gewoon wel uit vermoeidheid of frustratie) liet ze haar onderstukje (excuseer me mijn taalgebruik) ín mijn stof steken.

Ik had al wel gehoord van dat fenomeen “naaldbreuk”, maar was er zelf nog geen getuige van geweest. Ik stelde me er gefrustreerde, verbale woede-uitingen bij voor, helse geluiden en rondvliegende stukken metaal!! Maar eigenlijk was mijn naaldbreuk vrij vredig. Voordat ik er erg in had, had ik plots twee stukjes naald, in plaats van één. En daar zat het onderste stukje van de naald, in mijn stof, terwijl het bovenste stuk nu een beetje verloren in de machine stak. Vrij triest eigenlijk, en ikzelf was eerder verrast en gefascineerd, dan boos en hysterisch.
Ziehier mijn eerste gebroken naald:


Gelukkig had ik nog mijn naald die ik in de naailes gebruik, dus heb ik het cadeautje toch nog kunnen afwerken. Ik heb mijn boodschappentas opnieuw gemaakt, deze keer met langere banden en in een mooi stofje van Julija’s Shop (Nationalestraat, Antwerpen). Gelukkige verjaardag Joke!


***

Boodschappen doen

      Geen reacties op Boodschappen doen

Afgelopen donderdag heb ik een halve middag in trance gezeten aan mijn naaimachine. Toen ik daaruit ontwaakte, merkte ik dat ik zowaar een boodschappentas in elkaar had weten te steken. Omdat ik stiekem wel erg trots ben op het resultaat, ziehier mijn eco-boodschappentas in een stofje van Ikea:
 

Na het maken was het tijd voor de test: is mijn boodschappentas wel stevig genoeg om ook daadwerkelijk boodschappen in te vervoeren? Als ik in een winkel kom, heb ik namelijk de neiging om te beginnen grijpen naar alle dingen waar ik op dat moment zin in heb. Met als gevolg dat ik de GB meestal verlaat met méér spullen dat ik eigenlijk nodig had, en méér spullen dan mijn arme fiets (en mijn armen!) qua gewicht aankan. Een boodschappentas die wat gewicht kan verdragen en bijgevolg dus bestand is tegen die slechte gewoonte, was een absolute must.
En ja hoor, mijn tas is met glans geslaagd:

Het is normaal gezien de bedoeling dat je deze tas ook in zichzelf kan opvouwen, zodat je ze lekker klein in je handtas kan bewaren, maar wegens te dikke stof is dat spijtig genoeg niet mogelijk met de mijne. Maar geen probleem, ‘naar de winkel gaan’ (dat vervelende klusje nog ná de werkuren) wordt vanaf nu een stukje aangenamer!

Bomma Borduursel

      1 reactie op Bomma Borduursel

Eigenlijk vond ik borduren zelf wel wat oubollig. Wie denkt aan borduren, denkt toch aan overdadige naaistukjes met realistisch nagebootste vogeltjes, bloemetjes of nog erger, beertjes! Tot ik op de boekenbeurs dit boek ontdekte:

Een boek dat mij liet weten dat borduren al lang niet meer het alleenrecht voor creatieve omaatjes is. Mijn naaimachine is ziekjes naar de naaimachinekliniek gebracht en mag pas volgende week woensdag terug naar huis komen (en aangezien ik haar die dag niet kan halen, wordt het misschien zelfs pas 16 november! Vreselijk!!). Dus zat ik hier maar wat verweesd rond te turen naar mijn stofjes en draadjes en uitgetekende plannetjes, die ik allemaal maar even in de diepvriezer moest steken (niet letterlijk natuurlijk…).
Maar aan dat bevriezen kwam een einde met dit boek! Na een spurt naar de Veritas (waar ik inderdaad borduurpatroontjes voor beertjes tegenkwam...) was ik een borduurring, een textielstift en borduurdraad in leuke kleurtjes rijker. En toen ik begon te borduren, was ik verkocht!
Dit wordt het zakje op mijn superhandige én ecovriendelijke boodschappentas. Hoe die eruit komt te zien, ziet u spoedig!
En dan ook nog een poedel die ballet danst (want soms doen poedels dat…) op mijn trui:

Borduren oubollig? Ik dacht het niet…


Meet Mimi

      2 Reacties op Meet Mimi
Vanaf nu hebben het lief en ik een gezin! Het is nog te vroeg voor een mensenbaby (ja, toch wel hoor!), maar zo’n poezenbaby, daar was ik al lang op aan het wachten! Enige twijfels van het lief, de huisbaas en mezelf hebben ervoor gezorgd dat ik anderhalf jaar van mijn leven heb doorgebracht zonder kat in huis (en ja, op de één of andere manier ben ik die periode zonder al te grove emotionele letsels kunnen doorkomen). Maar nu, is er Mimi.
Dat is tof, want Mimi:
  • jaagt s’ochtends op onze bewegende voeten die ze ziet bewegen onder de lakens. Wie heeft er nu een wekker nodig?!
  • rent als een gek met ADHD van de keuken naar de woonkamer en weer terug.
  • maakt schattige geluidjes als ze als een gek met ADHD van de keuken naar de woonkamer rent (en weer terug).
  • is zichtbaar blij als wij terug thuiskomen.
  • heeft de bladeren van onze mooie kamerplant al tot de helft gereduceerd (minder tof)
  • zorgt voor gezelschap en een gezellige huiselijke warmte.
Mimi is tof.

Contrasten

      Geen reacties op Contrasten

Zaterdag:
Fietsen doorheen een ontwakend Antwerpen. De kathedraal zien die tegen een lichtblauwe achtergrond in mist gehuld is. Stofjes kopen. Over een nog (relatief) lege Meir fietsen zonder achteloze voetgangers onderuit te scheppen. Naar de bakker gaan en de geur van vers gebakken brood inademen. Thuiskomen en lekkere koffiekoekjes eten. Achter de naaimachine gaan zitten en mijn allereerste creatie maken. Glunderen van trots.
Met de fiets vertrekken naar mijn ex-collega’s en gezellig bij elkaar zijn in de meest ongezellige gezellige ruimte die er bestaat. Met de fiets, en lichtjes beschonken dankzij ex-collega’s, vertrekken naar vrienden in gezellig Marrokaans restaurantje. Naast het lief gaan zitten, lekker eten, wijn drinken, praten. Het leven is mooi.

Zondag:
Lekker lang slapen. In de auto springen en bevestigen dat de weerman gelijk had toen hij zei dat zondag een mooie, zonnige dag ging worden. Naar Tervuren rijden. Met het lief terechtkomen in een bommabrasserie en een dagmenu bestellen (dagsoep – Vol-au-vent – dessert). Beseffen dat we toch geen zin hebben om lang aan tafel te blijven zitten. Wandelen in de zon en genieten van de herfstkleuren in de bomen. Museum bezoeken. Thuiskomen en pannenkoeken maken. Het leven is mooi.

Maandag:
Vroeg opstaan. Met de fiets vertrekken. Het is koud. Achter de computer gaan zitten. Dingen doen om geld te verdienen. Werken. Het leven lijkt plots zo mooi niet meer…

Herkenbaar?

Het avontuur dat ‘leven’ heet

      Geen reacties op Het avontuur dat ‘leven’ heet

Adventure is out there, it’s heading our way
So grab your scarf and goggles, let’s fly!
I’ve mapped out our journey, we’re up here to stay.
A sunset is our home.
A moonbeam we will own.
My Spirit of Adventure is you!

Nooit gedacht dat een big budget-animatiefilm me nog een wijze levensles zou bijbrengen.
Wie op zoek is naar avontuur in het leven (iedereen toch?), niet vergeten: Laat je leven zélf het avontuur zijn.