Vakantie is…

Een weekje op reis gaan naar Frankrijk (Dordogne, Périgord Noir) in september is: veel in de auto zitten (zeker als je in de heenweg een omweg maakt via de Franse kust); veel tussenstops maken in benzinestations aan de kant van de autosnelweg. De sfeer van ‘reizen’ die daar hangt heb ik altijd al erg gezellig gevonden; onderweg overnachten in een goedkoop Ibis-hotel en bij het ontbijt samen met het lief het interieur bekritiseren; heel wat stadjes bezoeken met gezellige, nauwe Middeleeuwse straatjes; uitrusten in een geweldig mooie en comfortabele boomhut; beseffen dat er toch heel wat minder andere toeristen zijn in septemberRead more

Avontuur in de Colmar

Afgelopen weekend belandden L. en ik in de Colmar. We kwamen net verzadigd terug van het Stoffenspektakel in Antwerp Expo waar de cafetaria overladen vol zat met tetterende vrouwen en wij besloten gezamelijk dat we dat na al die drukte en al dat wringen aan stoffenkraampjes niet meer aankonden. Wij hadden eigenlijk goesting in een koffie en een lekker stukske taart en wij waren beiden in de veronderstelling dat de Colmar (waar wij dus naartoe trokken bij gebrek aan andere opties in de buurt) zo’n variant was op het Lunch Garden systeem: “Bedien uzelf met onze goedkope etenswaren en passeer maarRead more

Beloning?

Nu heb ik zelf nog geen kinderen, maar wat ik wel kan opmaken uit al die opvoedprogramma’s die de laatste jaren de revue gepasseerd zijn op tv, is dat het belangrijker is het goede gedrag van je kind te belonen dan het slechte te bestraffen. Gisteren zat ik in de auto, op de autosnelweg, in mijn kleine, zwarte Corsa. Achter mij een belachelijk grote, witte jeep die in mijn gat aan ’t duwen is. En dat terwijl de autosnelweg versmald is tot twee rijstroken wegens wegenwerken. Meneer de witte jeep schiet me wild voorbij en ik zie hem verder slalommenRead more

Liefde kan toch schoon zijn

Soms (niet vaak) doet het lief al ne keer is iets romantisch. Ik moet eerlijk bekennen dat ik al maanden niet al te subtiele hints liet vallen dat ik al zo lang geen bloemen meer in huis had gehad (“en goh… dat is wel gezellig, zo bloemen in huis hè? hè?!”). Waarop hij dan zei “Mimi (de kat) zou die toch alleen maar aanvallen en opeten.” Tja… in haar ultrajonge dagen durfde Mimi al wel eens een plant of 3 molesteren en daarmee had het lief dus altijd wel een geldig excuus. Maar nu Mimi haar heil heeft gevonden in andere zaken (een pluchenRead more

in de Flow van ’t leven

Vorige maand ontdekte ik het magazine Flow. Nu dacht ik vroeger eigenlijk dat dat zo’n zweverig, esotherisch boekske was over hoe het beste uit het leven te halen en allerlei onzin over de modegril die ‘mindfullness’ heet en waar menig auteur met pruikerig kapsel en gebleechte tanden al een boek over heeft geschreven… Nu ja, eigenlijk is de Flow ook een boekske bedoeld om het beste uit het leven te halen én zit er een rubriek in die “Live mindfully” heet.  Maar het moet gezegd zijn dat Flow daar heel anders mee omgaat. Het behandelt thema’s waar ik als mid-twintiger nu mee geconfronteerdRead more

Operatie ‘afrip’

Er zijn zo van die dagen dat ik me al eens zorgen maak over de financiën. Dat ik me afvraag of we het einde van de maand wel zullen halen en of we toch niet teveel geld uitgeven aan eten dat daarna toch voor de helft in de vuilnisbak belandt. Ik weet wel dat het nooit zover komt dat we de laatste weken van de maand alleen op droog brood en een pot verharde choco moeten overleven. Maar elke euro die wordt uitgegeven wordt in mijn hoofd van ons totale budget afgetrokken. Laat dit een excuus zijn voor twee daden van bedrog waar ik mezelf de laatste maanden meeRead more

Tuniek

Voor mijn verjaardag in april kreeg ik van twee vriendinnen dit boek. Nu ben ik niet zo’n uitgesproken fan van tunieken, omdat ik vind dat je dat moet combineren met een mooie, strakke (althans bovenaan) jeansbroek. Laat ik nu net iemand zijn die ontzettend graag in een rok rondloopt. Een tuniek bovenop een rok is geen goede keuze, want weg is je taille en weg zijn je benen. Tot vorig weekend had ik ook al geen enkele mooie jeansbroek meer in de kast hangen. Mijn jeansbroeken zijn héél erg verouderd! Zo verouderd dat de twee litsjes voor de riem aanRead more

Ik geef (aan) Van Katoen!

Lang voordat ik er zelf aan dacht om te beginnen naaien had Annick Van Uytsel een droom: een naaischool oprichten voor jonge vrouwen in Kenya. Lang voordat ik er zelf aan dacht om te beginnen naaien stief Annick… Er is echter een mooi initiatief in de naaiwereld en dat heet Van Katoen (‘hip handwerk voor het goede doel’) dat er mee voor zorgt dat Annick’s droom ook werkelijkheid kan worden. Om deze reden en ook omdat ik helemaal verliefd was op dit kleedje kocht ik via de webshop van Van Katoen het patroontje voor ‘het jurkje zonder gewring’. Een jurkjeRead more

Een nieuwe vriend

Mijn oude naaimachinevriend was eigenlijk van mijn mama. Toen ik vorig jaar in september begon met naailessen, wou ik er uiteraard meteen ook thuis invliegen en mijn mama had nog een oude, niet zo bijster gesofisticeerde naaimachine in de kast staan. Ik gaf de naaimachine een onderhoud en gedurende 9 maanden waren wij best gelukkig samen. Maar toen kwam de spanning … De draadspanning meerbepaald. De bovendraad wou de onderdraad niet meer vasthouden en de naaimachine raakte helemaal ontregeld. Ofwel naar de naaimachinekliniek ermee, of zou ik niet toch meteen voor die nieuwe machine gaan? De keuze was snel gemaakt nadat ik bij vriendinRead more

Dagelijkse kost

Ik weet niet hoe dat met u zit, maar mijn eten smaakt mij beter als ik ondertussen naar een kookprogramma kijk! Zo, ik heb het toegegeven! Zowat elke avond eten wij vóór de televisie. Een zeer slechte gewoonte en ook niet bijster comfortabel, want terwijl ik aan de salontafel eet, zit ik op de grond, alleen ondersteund door een dubbelgevouwen dekentje. Ik geef Jeroen Meus daarvan de schuld. Of je bent vóór of je bent tégen zijn ‘Dagelijkse kost’, maar dat programma is er deels de reden van dat het lief en ik om 10 voor 6 s’avonds met ons bord voor de tv gaanRead more