De vleermuis-vampier

Op woensdag is het Halloween in de kleuterschool. Mijn kinderen zijn net als ik fan. Er is een liedje over Halloween dat we tijdens deze periode op repeat zetten. Maal duizend. En de 999ste keer zingen we nog steeds luidkeels mee. Emil moet nog even wachten. In de lagere school vieren ze Halloween pas op vrijdag, dus zit hij in zijn gebruikelijke tenue in de zetel, nippend aan zijn even gebruikelijke tas ochtendmelk. Marie heeft de kwalijke gewoonte ontwikkeld zich beneden te laten aankleden, nadat ze haar yoghurtje heeft gegeten. De geneugten en de dwang van de driejarige. Haar sobereRead more

Huil maar niet. Of net wel?

September was geen leuke maand. Het resulteerde in die huilbui in de auto op weg naar school, die ik later nog eens overdeed op diverse locaties. Verschillende mensen spraken me daar trouwens op aan. “Gaat het met je?” “Veel sterkte.” “Oei toch!” Het verwarmde mijn hart. Tegelijk vond ik het bijna overdreven. Iedereen huilt toch? Iedereen heeft het toch eens moeilijk? Zo erg is het allemaal niet, huilen lucht zelfs op. De bezorgdheid is lief, maar ook niet echt nodig. Gisteren luisterde ik naar de podcast van Radio Mama, die over ‘onvoorwaardelijke communicatie’ met Maja Vande Velde en ontdekte ikRead more

En toen huilde ik in de auto
op weg naar school

Het was een lastige week geweest. Onze kat Mimi verdween spoorloos op een zondag. Ze was naar buiten gegaan en de ochtend erop zat ze niet zoals gewoonlijk aan het badkamerraam. Ze is al meer dan een week weg. Het was een droevig weekend geweest. De afscheidsdienst van een kleine held had er serieus bij mij op ingehakt. Ik had gehuild, maar voelde me geen rechtmatige eigenaar van de tranen, want het was niet míjn verdriet. Zelfs al leefde ik intens mee met zijn mama en papa. Het was een moeilijke nacht geweest. Ik was serieus verkouden. Snot en eenRead more

Het wonder

Je bent al wel eens slechtgezind, een beetje moe misschien. Dan roep je op je kinderen. Dat ze moeten opruimen, want dat het huis ALTIJD vuil is. Dat ze moeten ophouden met zeuren, want je hebt er GENOEG van. Dat ze niet zo voor de tv moeten hangen, dat ze wat meer moeten eten, dat ze hun schoenen in de kast moeten zetten, dat ze elkaar met rust moeten laten en EINDELIJK EENS MOETEN OPHOUDEN MET RUZIEMAKEN. Je roept, voelt je meteen daarna misschien wat schuldig of hoopt dat de buren je niet gehoord hebben. Maar je zucht vooral vanRead more

Hoe mijn perfectionisme me belet om te schrijven

Mijn nieuwe voornemen: eerlijker bloggen. Niet perse persoonlijker, want de grens tussen wat te delen en wat niet blijft een serieuze dobber. Nee, eerlijker bloggen. Bijvoorbeeld over waarom ik hier minder schrijf dan ik zou willen. De hele bestaansreden van deze blog is juist dat ik kan schrijven. Er staat niet voor niets evischrijft.be bovenaan in jouw adresbalk. En toch schrijft Evi bijna niet. Het probleem is dat Evi nogal perfectionistisch is. Evi wil namelijk enkel op de publiceerknop klikken als ze denkt dat haar stukje volledig klopt. Qua taal en spelling en qua clou met het juiste evenwicht tussenRead more

Naar Duitsland met een peuter (anno 2015)

Er zijn zo van die blogposts die nooit gepubliceerd raken en die half afgewerkt virtueel stof staan te vergaren in je archief. Zo vond ik nog een oude blog terug over onze reis naar Duitsland in 2015, met een toen nog piepkleine Emil. Hoewel niet echt actueel, post ik hem hier toch nog. Zodat ik later nog herinnerd kan worden aan die prachtige en oh zo vermoeiende vakantie in Zuid-Duitsland. Trouwens een serieuze aanrader voor wie nog geen vakantiebestemming voor dit jaar op het oog heeft. * * * Rondreis door Zuid-Duitsland In juli 2015 trokken we (toen nog metRead more

As we speak #2

In mijn poging om terug meer te gaan bloggen, haal ik een oude rubriek hier van onder het stof. Mijn laatste As we speak dateert al van 2015… ahum. Niet getreurd, bij andere bloggers vind je deze rubriek wél op regelmatige basis (lees maar bij Tales from the crib, bij Nenoo, bij Fiekefatjerietjes of bij Evi’s Journey). Lezen in Nadat ik vorig jaar terug als een speer aan het lezen ben geslagen, viel het in het najaar wat stil en vond ik geen boek waar ik mezelf in kon verliezen. Toch haalde ik in 2018 mijn (bescheiden) Goodreads-doel van 12 boeken.Read more

Groene vingers gezocht

Mijn mama zal het niet graag horen, maar ik heb haar groene vingers niet van haar geërfd. Dat wist ze al wel, nadat ze talrijke keren mijn voortuin van onkruid en wildgroeiende planten moest ontdoen of volledig weggekwijnde bloemetjes uit mijn bloembakken moest bevrijden. Als ze op bezoek komt, hoor ik haar al van ver aankomen, want ze staat eerst wat in mijn kleine voortuin te jammeren over de ongelukkige staat van mijnen hof. Het is jammer dat ik geen groene vingers heb, terwijl ik ze zo graag wil! Echt, ik probeer het wel hoor. Af en toe krijg ikRead more

YNAB zoals het niet moet

Sinds april 2017 ben ik een verwoed YNAB’er. Ik begon er eigenlijk mee omdat ik een poetsvrouw wou, maar niet zeker was of daar financieel genoeg ruimte voor was. Die poetsvrouw is er nog steeds niet, maar YNAB is gebleven. Blijkt dat ik mijn geld toch nog liever aan andere dingen uitgeef. Dat het hier niet altijd spik en span is, neem ik er dan wel bij. Voor wie YNAB niet kent, dat is een budgetbeheertool waarmee je elke euro die binnenkomt een doel geeft. Zo kan je je beter voorbereiden op komende rekeningen, heb je een gedetailleerd overzicht vanRead more

Een nieuw jaar en al wat daarbij komt kijken

Een nieuw jaar, een nieuwe look voor mijn blog. Ik verhuisde mijn blog naar een andere webhost en was al een tijdje aan vernieuwing aan het denken, dus het was het moment. Het stimuleert me misschien om terug wat frequenter te gaan bloggen, want het laatste half jaar viel hier weer niet zoveel te beleven. Eerlijk, ik vind dat “gelukkig nieuwjaar” helemaal niet zo tof. Steevast zit ik op 1 januari te huilen onder een dekentje en dat was in 2019 niet anders. Januari maakt me sowieso neerslachtig. Het najaar is altijd gevuld met leuke dingen en fijne vooruitzichten (deRead more